آن روز شیشه ها را
    باران و برف می شست
    من مشق می نوشتم
    پروانه ظرف می شست
    *
    وقتی که نامه ات را
    مادر برای ما خواند
    باران پشت شیشه
    آرام و بی صدا ماند
    *
    در آن نوشته بودی
    حال تو خوب خوب است
    گفتی که سنگرما
    در جبهه جنوب است
    *
    گفتی که ما همیشه
    در سایه ی خداییم
    گفتی که ما قرار است
    این روزها بیاییم
    *
    از شوق سطر آخر
    مادر بلند خندید
    چشمان مهربانش
    برقی زد و درخشید
    *
    یک قطره شبنم از گل
    بر روی برگ غلتید
    یک قطره روی شیشه
    مثل تگرگ غلتید
    *
    یک قطره از دل من
    بر روی دفتر افتاد
    یک اتفاق ساده
    در چشم مادر افتاد
    *
    باران پشت شیشه
    آمد به خانه ی ما
    آرام دست خود را
    می زد به شانه ی ما»

             دکتر قیصر امین پور